ΓΙΑ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ

Λένα Καπετανάκη-Μαυρακάκη

Όλοι οι φορείς , οι πολιτιστικοί σύλλογοι , διάφοροι οργανισμοί και το ίδιο το κράτος πραγματοποιούν εκδηλώσεις με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας . ‘Ομως φίλες και φίλοι μου αυτό είναι το ζητούμενό μας ; Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω καθόλου τον εκθειασμό μας , τις τιμές που μας αρμόζουν ως γυναίκες , τις υπενθυμίσεις για το ποιά θέση καταλάμβανε κάποτε η γυναίκα στη κοινωνία και ποια θέση έχει σήμερα , τις συνεχείς προσπάθειες και τους συνεχείς αγώνες των φεμινιστικών κινημάτων , θέλω να καταθέσω δυό λόγια ουσίας .

Αναρωτιέμαι αλήθεια ποιοι πραγματικά έχουν καταλάβει τι σημαίνει η γυναίκα του σήμερα . Ωραίες οι εκδηλώσεις , οι χοροί και τα τραγούδια …. εεε!…. χρειάζονται κι αυτά για να σπάνε τη καθημερινότητά μας , αλλά μα την αλήθεια πόσο μπορεί ο καθένας από αυτούς που …. παρουσιάζει και αυτοπροβάλλεται , να γνωρίζει τα πραγματικά προβλήματα αν δεν τα έχει βιώσει ή αν δεν έχει μπει βαθιά και ουσιαστικά στα προβλήματά της ;

Αναρωτιέμαι αλήθεια , πόσο εύκολα προγραμματίζονται από … τους ειδήμονες , ξερόλες τους λέω εγώ , διάφορα μεγαλεπήβολα σχέδια χωρίς να μας ρωτήσουν .

Πιστεύουν όλοι ότι ζούμε σε μια εποχή ισότητας των δύο φύλλων αλλά μόνον έτσι δεν είναι . Η ίδια η κοινωνία αναπαράγει τα κοινωνικά πρότυπα της πατριαρχίας με έναν έμμεσο και πιο ελαφρύ τρόπο , ο οποίος έχει σαν αποτέλεσμα να παραγκωνίζεται η γυναίκα, να είναι μισθολογικά κατώτερη του άνδρα , να αναλαμβάνει ευθύνες πέραν των δυνατοτήτων της ( σύζυγος , μάνα , εργαζόμενη ) , να αντικαθιστά τέλος το κράτος . Το κράτος το οποίο έπρεπε να έχει μεριμνήσει γι αυτήν σωστά με προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης , δημιουργικότητας και ανεξαρτησίας .

Η γυναίκα λοιπόν χρειάζεται ουσιαστικές υποδομές από το κράτος για να μπορεί να διεκδικήσει θέσεις εργασίας , να μπορεί ν αποκτήσει τον αυτοσεβασμό και την αυτοκαταξίωση που της αξίζει .

Κι εγώ σαν γυναίκα λέω :

- Δεν θέλω να είμαι ηρωίδα

- Δεν θέλω με βραβεύετε

- Δεν θέλω προγράμματα για μένα που παραμένουν μόνο προγράμματα για εσάς

- Δεν θέλω να σχεδιάζετε για μένα χωρίς εμένα

- Δεν θέλω να σχεδιάζετε για το παιδί μου χωρίς το παιδί μου

- Δεν θέλω εργασία χωρίς ουσία

- Δεν θέλω να είμαι τεμπέλα

- Δεν θέλω ν ακούω πια τα ξύλινά σας λόγια

- Δεν θέλω ψεύτικα χάδια

- Δεν θέλω να γίνομαι φιλάνθρωπος απέναντι στον ίδιο μου τον εαυτό

- Δεν θέλω να αισθάνομαι ταπεινωμένη και προσβεβλημένη γιατί τότε θάχω χάσει τη δύναμή μου

- Δεν θέλω τη συμπόνια σας

- Ζητώ απ’ όλους σας να δώσετε στη γυναίκα αυτό που πραγματικά της αξίζει

- Ζητώ να μ’ ελευθερώσετε

- Ζητώ το σεβασμό όλων σας

- Ζητώ να έχω όνειρα στη ζωή

- Ζητώ να έχω τη δύναμη και το κουράγιο να μπορώ να σας αντιμετωπίσω

- Ζητώ να μπορώ να είμαι και ΓΥΝΑΙΚΑ

- Ζητώ την αγάπη , τη χαρά και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο ………..

Και θα μπορούσα να συνεχίσω με κατεβατά ολόκληρα με τα ΔΕΝ ΘΕΛΩ μου και τα ΖΗΤΩ μου, που αυτά πιστεύω ότι αφορούν όλες μας , αλλά ας σταματήσω εδώ προς το παρόν .

Να θυμάστε φίλες μου , ότι για όλα τα παραπάνω πρέπει να είμαστε ανυποχώρητες και να συμμετέχουμε μαζικά από οποιοδήποτε χώρο κι αν βρισκόμαστε για να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας σε μία αξιοπρεπή εργασία και ζωή .

Με αμέριστη εκτίμηση